Philipp Bagus, die in september sprak op de Rothbard Zomeruniversiteit, werd recentelijk geïnterviewd door Stephan Molyneux over hoe de Europese Centrale Bank Griekenland al aan het redden is door Griekse staatsobligaties te aanvaarden als onderpand voor haar eigen nieuwe leningen, en over de mogelijke toekomstscenario's voor Griekeland, Europa en de euro.
Het is eigenlijk per ongeluk dat ik dit 7 hoofdstukken tellende boekje heb kunnen lezen, maar ik ben er zeker niet rouwig om. De Soto geeft in dit boekje (het is slecht 129 pagina's en zeker niet veeleisend voor de lezer) een goed overzicht van de kwesties waar de Oostenrijkse school zich mee bezig houdt.
Speelden filosofen tegen elkaar in teams, dan zou de laatste prestatie van jong talent Xavier Meulders ongetwijfeld een overnamebod van een vrijheidslievende topclub hebben opgeleverd. In zijn artikel "Vertoog over de metafysische grondslagen van de staat" verweeft hij moeiteloos geschiedenis, rechtsfilosofie en metafysica met elkaar tot een diepgaande bespiegeling over de oorsprong van de staatsgedachte.
Drama’s zoals bij OPEL Antwerpen kan men enkel vermijden mits een toekomstgericht beleid, niet met stakingen om de oude structuren in stand te houden.
Waarom gaat Opel Antwerpen dicht? Waarom ging General Motors tenonder? Waarom wil AB Inbev in ons land afslanken? Waarom verhuizen zoveel bedrijven naar het buitenland?
Het antwoord op die vragen is vrij eenvoudig : de economie is een dynamisch gegeven. De omstandigheden waarin bedrijven functioneren veranderen razendsnel. De technologie evolueert in hels tempo. Bestaande producten verouderen en worden vervangen door nieuwere en betere. De marktomstandigheden wijzigen voortdurend. Nieuwe markten ontstaan en bestaande markten gaan er op achteruit. Heel wat landen, die vroeger tot de ontwikkelingslanden behoorden, staan nu te trappelen om de fakkel over te nemen van de oude industrielanden. Vele van deze opkomende landen kunnen produceren in een ondernemersvriendelijk klimaat, met lage belastingdruk en niet bezwaard door een tsunami aan reglementen, wetten en verordeningen, die bij ons het ondernemersschap maakt tot een Calvarieberg. Hun productie is dan ook heel wat goedkoper. Het is een volkomen logische beslissing van vele bedrijven om hun werkgebied te verplaatsen naar die landen.
"De Vrije Economie" is een blog met vaak interessante en altijd toegankelijke artikelen. Zo ook het laatste artikel "Statistiek in de Dierentuin":
Wat je ziet is niet altijd de waarheid. Daar moeten we bedacht op zijn als we om ons heen kijken. Ons zicht wordt belemmerd door dingen die we niet zien of niet willen zien. Onze waarneming is dus beperkt. Dit gaat zo ver dat ook statistisch onderzoek ons beperkte of zelfs foute informatie geeft.
Statistiek is geformaliseerde observatie en analyse van deze observaties. Zo is het verzamelen van gegevens om het BBP vast te stellen statistiek. Maar ook het aantonen van het verband tussen werkgelegenheid en economische groei.
Maar hoe kijken we eigenlijk? Een student biologie kan naar de dierentuin gaan en de tijgers observeren. Hij kan daar veel waarnemingen doen. De tijger slaapt veel, hij is steeds aan het ijsberen en hij wordt regelmatig gevoerd. Maar de bioloog zal nooit iets leren over het gedrag van tijgers. Dat is voor iedereen overduidelijk. Als de student bioloog de conclusie zou trekken dat wilde tijgers altijd ijsberen zou zijn studie snel ten einde zijn. Maar het is niet altijd duidelijk dat we naar een kooi kijken. We zien vaak alleen de tijger en niet de kooi.
Het recente boek van Marleen Dejonckheere, directrice De Stobbe vzw, een Centrum voor Integrale Gezinszorg verbonden aan de Bond Zonder Naam, bevat enkele zeer rake observaties over maatschappij en bureaucratie. Zo schrijft ze:
De politieman, de burgemeester, de hulpverlener, de jeugdrechter, elk reageert vanuit zijn positie op het probleem. Positie, titels en bevoegdheden zijn in onze samenleving uiterst belangrijk. We identificeren ons er soms zo sterk mee dat we die rol verwarren met onze identiteit. "Ik ben ambtenaar, ik doe wat de minister zegt", zei een jongeman die werkzaam is binnen de integrale jeugdhulpverlening me recent, "en als de minister zegt dat dit tafelkleedje zwart is, dan is dat voor mij zwart." Het tafelkleedje was wit met blauwe bloemetjes. Hij hield een luisterronde omdat gebleken was dat niemand nog naar de vergaderingen kwam. Men vroeg zich af hoe dat kwam.
Frank van Duns meesterwerk van een kwart eeuw geleden (Het Fundamenteel Rechtsbeginsel) blijft even fris en helder als achtergrond hierbij:
Aan het woord als Keynesiaanse economen zijn Ben Bernanke, de huidige voorzitter van de Amerikaanse Centrale Bank, en Paul Krugman, de meest recente winnaar van de Nobelprijs voor de economie.
Vertegenwoordigers van het Oostenrijkse perspectief zijn Peter Schiff, beurshandelaar en investeringsanalist, en Ron Paul, gynecoloog, senator en presidentskandidaat bij de vorige verkiezingen.
Ene Anton Wachter heeft schitterend werk geleverd op Wikipedia. Daar is onder het lemma "Inflatie volgens de Oostenrijkse School" een zeer gedetailleerd en goed gedocumenteerd artikel terug te vinden.
Steven de Klerck maakte me attent op dit interessant rondetafelgesprek op Kanaal Z, waar een stelling over de vrije markt besproken wordt. Paul de Grauwe verdedigt er opnieuw de spaarparadox van Keynes, waarbij hij stelt "de overheid is nodig om te ontsparen".
Alle sprekers verdedigen er de positie dat overheidsinterventie noodzakelijk is om een crisis te vermijden in de financiële sector. Iemand zou hen moeten aanraden het boekje uit 1933 te lezen: Fiat Money Inflation in France (hier het volledige werkje in pdf) om hen te laten zien wat er gebeurt als een probleem van schuld en geïnstitutionaliseerde fraude opgelost wordt met nog meer van hetzelfde.
Heel, heel lang geleden - ongeveer 2 jaar - in een land hier heel ver vandaan - namelijk België - was er een groep studenten. Mensen aanwerven was enorm duur door de torenhoge belastingen en moeizaam door de vele regels. Als gevolg daarvan waren er enerzijds veel mensen werkloos, en waren er anderzijds veel overwerkte werknemers en zelfstandigen. Over de tienduizenden bladzijden wetgeving die er per jaar bijkwamen hebben we het dan nog niet eens. Die studenten kwamen echter het werk tegen van onder meer Mises, Rothbard, Hayek en Van Dun. Ze leerden dat overheidsinterventie in de economie eigenlijk onnodig en meestal enorm schadelijk is, ook voor de zwakkeren in de samenleving. Bovendien is het helemaal niet ethisch verantwoord om onschuldige, vreedzame, hardwerkende mensen onder dwang een deel van hun inkomen af te nemen en hen regels op te leggen. Die studenten ontdekten dat een samenleving gebaseerd op persoonlijke vrijheid en verantwoordelijkheid niet alleen veel welvarender en stabieler zou zijn, maar ook veel rechtvaardiger.
In heel wat kranten en andere publicaties stond onlangs het volgende bericht te lezen:
"In België is deze maand sprake van een inflatie van 0,26 procent... Het is de eerste keer in acht maanden dat zich in België geldontwaarding voordoet ... Over heel 2009 gemeten is er in België sprake van een zeer lichte 'negatieve inflatie' van 0,04 procent. Een langdurige periode van zogeheten deflatie, waarbij de prijzen dus dalen, is slecht voor de economie."
Het deed me denken aan een uitspraak van Paul D'Hoore eerder dit jaar:
"Inflatie is goed voor de economie maar slecht voor de portemonee, deflatie is goed voor de portemonee maar slecht voor de economie"
Volgens beide bronnen zou geldontwaarding op een of andere manier goed zijn voor "de economie". Een belangrijke vraag echter is: goed voor wie in de economie?
